close
تبلیغات در اینترنت
شعر دیوار سروده هوشنگ ابتهاج
loading...

پایگاه ادبی گنجینه

پشت این کوه بلند لب دریای کبود  دختری بود که من سخت می خواستمش و تو گویی که گالی آفریده شده بود  که منش دوست بدارم پرشور و مرا دوست بدارد شیرین و شما می دانید آه ای اخترکان خاموش که چه خوش دل بودیم من و او مست شکر خواب امید  و چه خوشبختی پاک  در نگاه من و او می خندید  وینک ای دخترکان غماز گر نه لالید و نه گنگ بگشایید زبان و بگویید که از یک بهتان چون شد این چشمه غبار آلوده و میان من و او  اینک این دشت بزرگ اینک این راه دراز  اینک این کوه بلند

آخرین ارسال های انجمن
عنوان پاسخ بازدید توسط
بیاین مشاعره 23 3402 hadiramesh1376
من امینم شمام خودتونو معرفی کنین 13 3155 saye
بیوگرافی سهراب سپهری 1 5034 arezootam
داستان های طنز 7 2496 guis
دانلود دیوان حافظ و گلاستان سعدی 1 1729 dorkman
زوال 0 1024 akmin91
جدید ترین آیا میدانید 91 0 2114 editor
1 اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی 1 1328 mrbavandpoor
توانایی زبان فارسی در معادل‌سازی 0 1315 editor
زاویه دید در داستان 0 1389 editor
«بچه‌های بدشانس» دوباره به نمايشگاه می‌آيند 0 965 editor
نگاهي به مجموعه داستان «روياي مادرم» 0 1073 editor
25 فروردین روز بزرگداشت عطار نیشابوری 0 925 editor
بیوگرافی ناصرخسرو حارث قبادیانی 0 1245 editor
بیوگرافی دکتر محمد علی اسلامی ندوشن 0 2265 editor
بیوگرافی دکتر محمد معین 0 1067 editor
آموزش قالب شعری قصیده 0 1156 editor
بیوگرافی مرتضی کاتوزیان 0 1240 editor
بیوگرافی جمشید هاشم پور 0 1110 editor
الفبای قصه نویسی 0 943 editor
شعر خلیج همیشه فارس 0 1518 editor
بیوگرافی زهرا اسدی 0 1335 editor
بیوگرافی آنتوان چخوف 0 927 editor
بیوگرافی فرشته ساری 0 1037 editor
بیوگرافی صادق هدایت 0 1258 editor
بیوگرافی خیام نیشابوری 0 1141 editor
داستان های کوتاه کوتاه 2 1785 editor
بیوگرافی حافظ شیرازی 0 2256 editor
زندگینامه مرحوم قیصر امین پور 0 9941 editor
بیوگرافی فروغ فرخزاد 0 2802 editor

شعر دیوار سروده هوشنگ ابتهاج

پشت این کوه بلند
لب دریای کبود
 دختری بود که من
سخت می خواستمش
و تو گویی که گالی
آفریده شده بود
 که منش
دوست بدارم پرشور
و مرا دوست بدارد شیرین
و شما می دانید
آه ای اخترکان خاموش
که چه خوش دل بودیم
من و او مست شکر خواب امید
 و چه خوشبختی پاک
 در نگاه من و او می خندید
 وینک ای دخترکان غماز
گر نه لالید و نه گنگ
بگشایید زبان
و بگویید که از
یک بهتان
چون شد این چشمه غبار آلوده
و میان من و او
 اینک این دشت بزرگ
اینک این راه دراز
 اینک این کوه بلند
admin بازدید : 1886 شنبه 08 مهر 1391 زمان : 11:4 نظرات ()
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی
تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • موضوعات

  • شاعران نامی
  • شاعران کلاسیک
  • شاعران جهان
  • نویسندگان ایرانی
  • نویسندگان جهان
  • داستان
  • شعر
  • زندگینامه
  • مصاحبه
  • کتاب
  • گالری تصاویر
  • نقاشی
  • آموزش
  • اخبار
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 425
  • کل نظرات : 245
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 438
  • آی پی امروز : 10
  • آی پی دیروز : 26
  • بازدید امروز : 73
  • باردید دیروز : 511
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 2
  • بازدید هفته : 1,167
  • بازدید ماه : 6,368
  • بازدید سال : 24,101
  • بازدید کلی : 965,548
  • نرم افزار





















    تبلیغات